“Ek probeer so hard om kop bo water te hou. Ek weier om die knie te buig voor die vrees en hartseer wat my gedagtes wil oorneem. Ek wil so graag ’n begin, ’n middel en ’n einde hê – ’n netjies georganiseerde lewe. ’n Storieboek, ’n kalender van die hart, ’n soort padkaart om vir my te wys hoe om met die minimum hoeveelheid pyn aan die ander kant uit te kom. As ek net alles in boksies met logiese etikette kan sit, sal ek vir meer grappe kan …